اقدامات بعد ارتودنسی | 6 اقدام ضروری بعد از پایان درمان

اقدامات بعد ارتودنسی، استفاده منظم از ریتینر (نگهدارنده) و مراجعه دوره‌ ای به متخصص ارتودنسی برای حفظ نتیجه درمان ضروری است. دندان‌ ها بعد از برداشتن براکت‌ ها تمایل به برگشت دارند، بنابراین چکاپ‌ های منظم و رعایت مراقبت‌ های بهداشتی از جا به‌ جایی مجدد دندان‌ ها جلوگیری می‌ کند. در ادامه این مقاله با مهم‌ ترین مراقبت‌ ها و نکات بعد از پایان ارتودنسی آشنا می‌ شوید تا لبخند جدیدتان ماندگار بماند. اقدامات بعد از برداشتن ارتودنسی بعد از پایان درمان ارتودنسی و باز کردن براکت‌ ها کمی احساس لقی، لیزی سطح دندان‌ها به دلیل جدا شدن براکت‌ ها و باقی ماندن چسب‌ های ارتودنسی کاملاً طبیعی است. همچنین ممکن است دندان‌ها کمی حساس شوند؛ زیرا براکت‌ها در طول درمان مانند یک محافظ روی مینای دندان قرار داشتند و با برداشتن آن‌ ها، مینای دندان و گاهی ریشه‌ها برای مدتی حساسیت بیشتری نشان می‌ دهند. این حساسیت معمولاً موقتی است و به مرور برطرف می‌شود. 1- استفاده از نگهدارنده در پایان درمان ارتودنسی دندان‌هایی که به صورت صاف و مرتب در کنار یکدیگر قرار گرفته‌ اند به سرعت تمایل دارند به جایگاه روز اول برگردند. برای حفظ ثبات نتیجه درمان باید از ریتینر یا نگهدارنده ها استفاده کرد. دستگاه‌ هایی که می‌ توانند دندان‌ ها را در جایگاه جدید خود حفظ کرده و مانع از بازگشت نتیجه اول درمان ارتودنسی شوند. انواع نگهدارنده بیشتر بخوانید: نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر چیست؟انواع، مدت استفاده و قیمت 2- رعایت بهداشت در روز پایان درمان ارتودنسی و بعد از باز کردن براکت‌ها متخصص ارتودنسی تمامی دندان‌ ها را جرم گیری کرده و سیم‌های ثابت یا پلاک‌های متحرک را بر روی دندان‌های تمیز بدون جرم نصب می‌کند. برای رعایت بهداشت باید نکات زیر را رعایت کنید: 1- جرمگیری هر 6 ماه یکبار: این تایم برای جرمگیری دندان ها و بررسی پلاک متحرک یا سیم پشت دندانی است و حضور بیمار الزامی میباشد. 2- استفاده از نخ دندان سوپر فلاس: بیمار وظیفه دارد روزانه سیم‌های سیم‌های پشت دندانی را حتماً به وسیله مسواک تمیز کند نخ دندان‌های معمولی توانایی تمیز کردن سیم‌ها را ندارد و حتی می‌تواند باعث کنده شدن آنها شود پس باید از نخ دندان های سوپر فلاس استفاده کند که در مطب نحوه استفاده از آنها آموزش داده میشود. 3- تمیزکردن پلاک متحرک: لازم است روزی یک بار به وسیله مسواک و آب سرد و تمیز گردد توجه کنید از آنجا که این پلاک‌ های متحرک از جنس پلاستیک هستند به هیچ وجه نباید حرارت دریافت کند از این رو شستشوی آنها با آب گرم می‌تواند باعث تغییر فرم گردد. بیشتر بخوانید: نخ دندان ارتودنسی چیست؟ انواع، نحوه استفاده و تفاوت های آن 3- اقدامات زیبایی 1- مسواک زدن مرتب: لکه‌های سفید یا زرد رنگ بعد از پایان درمان ارتودنسی وجود دارد که شایع است. لازم است در حدود ۶ ماه اول بیمار روزی چندین بار مسواک بزند بسیاری از این لکه‌های سفید یا قهوه‌ای رنگ به مرور از بین رفته و نیاز به درمان ترمیمی زیبایی نمی‌باشد. 2- ترمیم پریدگی‌ها: اگر چنانچه لبه‌ های دندانی در طول دوره درمان و بعد از مرتب شدن دندان‌ها دچار پریدگی یا ساییدگی شده باشند در همان روزهای اول می‌توان به وسیله یک متخصص ترمیمی و زیبایی تمامی لب پریدگی‌ها را درمان کرد. 3- بلیچینگ دندان: بهتر است ۹ ماه بعد از پایان درمان ارتودنسی از هرگونه عمل سفید کردن یا بیلیچینگ دوری کرد تا دندان‌ ها به ثبات لازم در محیط جدید برسند بعد از ۹ ماه با نظر متخصص ارتودنسی می‌توان انجام داد. 4- درد و حساسیت پس از درمان حساسیت به سرما و گرما در روزهای اول بعد از پایان درمان از آنجا که مدت‌ها فشار روی مینای دندانی وجود داشته طبیعی است با مسواک زدن زیاد به سرعت این حساسیت از بین رفته و دندان‌ها حالت طبیعی خود را پیدا می‌ کنند. تحلیل لثه ( کوتاه شدن لثه یا نمایان شدن بخشی از سطح ریشه دندان) در صورت عدم رعایت بهداشت در حین درمان ممکن است رخ بدهد.متخصص ارتودنسی در پایان درمان در صورت لزوم برای این موضوع با یک متخصص جراح لثه مشورت می‌ کند و قابل درمان است. 5- رعایت رژیم غذایی بعد از پایان درمان ارتودنسی هیچ محدودیت غذایی وجود ندارد و شما می‌توانید به راحتی همه چیز بخورید. فقط باید توجه داشت که سیم‌های نگهدارنده پشت دندانی گاها به وسیله غذاهای خیلی سخت مانند میوه‌های هسته‌ دار، ته دیگ‌های خیلی سفت، هویج یا امثال آن ممکن است کنده شود بهتر است در حین خوردن اینگونه غذاها احتیاط لازم انجام شده و خصوصاً بعد از مصرف آنها تمامی نواحی اتصال به دندانی چک شود در صورتی که کنده شده است سریعاً با متخصص تماس گرفته تا چسب‌های جدا شده مجدداً متصل شود. 6- بررسی دندان عقل ندان عقل هیچگونه تاثیری بر روی روند درمان ارتودنسی یا حفظ ثبات نتیجه درمان ندارد. دندان‌های عقل در صورتی که جایی برای رویش داشته باشند رویش خواهند کرد و اگر نداشته باشند در همان جا باقی می‌ماند و نمی‌توانند دندان‌های منظم شما را به هم بریزد با این وجود لازم است که بعد از پایان درمان و طبق دستور متخصص ارتودنسی در جلسات چکاپ های چند ماهه حاضر شوید در صورتی که هرگونه اشکالی در رویش دندان های عقل وجود دارد بررسی شود و در صورت لزوم دستور خارج کردن آنها داده شود. بیشتر بخوانید: ارتودنسی و دندان عقل | آیا باید کشید؟ درنهایت پایان ارتودنسی به معنای پایان مراقبت نیست. اقدامات بعد ارتودنسی شامل استفاده منظم از ریتینر، رعایت بهداشت دهان و مراجعه‌های دوره‌ای به متخصص ارتودنسی، مهم‌ترین عوامل حفظ نتیجه درمان هستند. با رعایت این نکات ساده، می‌توانید از بازگشت نامرتبی دندان‌ها جلوگیری کرده و لبخند زیبای خود را برای سال‌ها حفظ کنید. سوالات متداول

کش ارتودنسی چیست؟ انواع، کاربردها، نحوه استفاده و مدت زمان درمان

کش ارتودنسی یا همان الاستیک، قطعات کوچک و انعطاف‌ پذیری هستند که در کنار بریس‌ها و سیم ارتودنسی برای ایجاد نیروهای ملایم و مداوم روی دندان‌ها و فک استفاده می‌شوند. این کش‌ ها با قرار گرفتن بین براکت‌ های فک بالا و پایین، باعث تغییر جهت حرکت دندان‌ها، اصلاح موقعیت آن‌ها و بهبود نظم و هماهنگی دندان‌ها می‌ شوند. در ادامه با انواع کش ارتودنسی، کاربردها، نحوه استفاده و نکات مهم آن بیشتر آشنا می‌ شوید. کش ارتودنسی چه زمانی استفاده میشود؟ در بعضی از درمان‌ های ارتودنسی، لازم است دندان‌ ها یا فک‌ ها در جهت مشخصی حرکت کنند. در این شرایط، فقط براکت و سیم ارتودنسی ممکن است برای ایجاد نیروی مورد نیاز کافی نباشد؛ به همین دلیل از کش‌های ارتودنسی استفاده می‌شود تا حرکت دندان‌ها بهتر و دقیق‌ تر انجام شود. استفاده از کش ارتودنسی می‌ تواند در مراحل مختلف درمان انجام شود: بیشتر بخوانید: مرحله بعد از کش ارتودنسی چیست؟ راهنمای جامع زمان تعویض کش ارتودنسی کش‌ ارتودنسی برای اینکه بتوانند نیروی مناسب و مداوم به دندان‌ ها وارد کنند، باید در زمان مناسب تعویض شوند. با گذشت زمان، خاصیت کشسانی کش‌ها کاهش پیدا می‌کند و ممکن است عملکرد آن‌ها مثل قبل نباشد. 1- تعویض روزانه: بیشتر کش‌های ارتودنسی نیاز دارند روزانه تعویض شوند. بهتر است بعد از غذا خوردن یا مسواک زدن، در صورت نیاز کش جدید جایگزین شود. 2- در صورت شل شدن یا پاره شدن کش: اگر کش ارتودنسی خاصیت کشسانی خود را از دست داد، شل شد یا از جای خود خارج شد، بهتر است آن را سریع‌ تر تعویض کنید تا روند درمان دچار اختلال نشود. 3- طبق دستور متخصص ارتودنسی: مهم‌ترین نکته این است که برنامه‌ای که متخصص ارتودنسی برای استفاده و تعویض کش‌ها مشخص کرده است را رعایت کنید؛ زیرا زمان استفاده از کش برای هر بیمار می‌تواند متفاوت باشد. مدت زمان استفاده از کش ارتودنسی مدت زمان برای هر فرد متفاوت است؛ زیرا مدت زمان استفاده از کش به عواملی مانند نوع مشکل دندانی، شدت ناهنجاری، روند درمان و تشخیص متخصص ارتودنسی بستگی دارد. استفاده بیشتر از کش یا گذاشتن تعداد بیشتری کش، باعث کوتاه‌تر شدن زمان درمان نمی‌شود. وارد کردن نیروی بیشتر از مقدار تجویز شده حتی می‌تواند باعث ایجاد فشار نامناسب روی دندان‌ها شود. نحوه انداختن کش ارتودنسی بیشتر بخوانید: نحوه انداختن کش ارتودنسی؛ با این آموزش خودت کشت رو بنداز انواع کش ارتودنسی به طور کلی کش‌ های ارتودنسی بر اساس چند معیار دسته‌ بندی می‌ شوند: انواع کش ارتودنسی بر اساس کاربرد 1- کش ارتودنسی کلاس یک : کش‌ های کلاس یک بیشتر برای اصلاح فاصله‌ های بین دندان‌ها و مرتب کردن جزئی دندان‌ها استفاده می‌شوند. 2- کش ارتودنسی کلاس دو: برای اصلاح مشکلاتی استفاده می‌شود که در آن فک بالا جلوتر از فک پایین قرار دارد (اوربایت). 3- کش ارتودنسی کلاس سه: برای شرایطی کاربرد دارد که فک پایین جلوتر از فک بالا قرار گرفته است (اندربایت). 4- کش عمودی ارتودنسی: برای اصلاح مشکلاتی استفاده می‌شود که در آن تماس عمودی بین دندان‌های بالا و پایین مناسب نیست. 5-کش کراس ارتودنسی: اصلاح دندان‌هایی که به شکل متقاطع روی هم قرار گرفته‌اند (مانند کراس بایت) استفاده می‌ شود. 6- کش لیگاچور ارتودنسی (کش های رنگی): حلقه‌های کوچک و ظریفی هستند که برای ثابت نگه داشتن سیم ارتودنسی روی براکت‌ ها استفاده می‌شوند. این کش‌ها معمولاً نقش مستقیم در حرکت دادن دندان‌ها ندارند، اما بخش مهمی از سیستم ارتودنسی هستند و کمک می‌کنند سیم ارتودنسی در جای درست خود باقی بماند. انواع کش ارتودنسی بر اساس نوع اتصال کش‌های ارتودنسی از نظر نحوه قرارگیری روی براکت‌ها نیز انواع مختلفی دارند: 1- کش مثلثی ارتودنسی :در این مدل، کش به سه نقطه متصل می‌شود و حالت مثلثی ایجاد می‌کند. این نوع اتصال باعث ایجاد نیرو در چند جهت مختلف می‌شود و برای اصلاح برخی نامرتبی‌ها و تنظیم بهتر تماس دندان‌ها کاربرد دارد. 2- کش جعبه‌ ای ارتودنسی: کش جعبه‌ ای شکلی شبیه مربع یا مستطیل ایجاد می‌کند و برای وارد کردن نیروی متعادل در چند جهت استفاده می‌شود. انواع کش ارتودنسی بر اساس قدرت کشش قدرت کش‌های ارتودنسی با توجه به ضخامت و مقاومت آن‌ها متفاوت است. کش‌هایی که ضخامت بیشتری دارند، نیروی بیشتری ایجاد می‌کنند و برای جابه‌جایی‌های بیشتر مناسب هستند، در حالی که کش‌های ظریف‌ تر برای حرکات دقیق‌ تر دندان‌ها استفاده می‌ شوند. 1- سایز و اندازه کش ارتودنسی: کش‌های ارتودنسی در اندازه‌های مختلف تولید می‌شوند. اندازه کش روی میزان نیرویی که به دندان‌ها وارد می‌شود تاثیر دارد. 2- جنس کش‌های ارتودنسی: کش‌ های ارتودنسی معمولاً از مواد الاستیک ساخته می‌ شوند که قابلیت کشسانی دارند. برخی از کش‌ها با مواد مخصوص تولید می‌شوند تا احتمال حساسیت را کاهش دهند و استفاده از آن‌ها برای بیماران راحت‌تر باشد. مزایای استفاده از کش ارتودنسی معایب استفاده از کش ارتودنسی گاهاً نیروهایی باعث درد و ناراحتی شده و یا زخم‌ هایی را در دهان ایجاد می‌کند.واکنش آلژیک به الاستیک یا کش نیز از موارد شایعی است که ممکن است باعث ناراحتی بیمار شود. کش‌ها در دهان پاره می‌شوند و لازم است سریعاً عوض گردند .بزرگترین مشکلی که حین استفاده از کش‌های ارتودنسی ایجاد می‌شود عدم همکاری کودکان است چرا که آنها را در طول دوره درمان به خوبی و مرتبی استفاده نکرده و این می‌تواند روند درمان را مختل کند. قیمت کش ارتودنسی هزینه کش ارتودنسی (هر مدل) از بیمار گرفته نمیشود وجزء هزینه های ارتودنسی دندان است که در ابتدا توسط متخصص ارتودنسی در اصفهان معین میشود. نکات مهم در نگهداری از کش ارتودنسی این کش ها فقط در طول دوره مشخصی قابلیت وارد کردن نیروها را دارند لذا باید در سر جلسات مشخصی که متخصص ارتودنسی توصیه می‌ کند عوض شود گاهاً لازم است این کش ها هر شب بعد از شام و بعد از زدن به وسیله بیمار جابجا شده و از کش جدید استفاده شود. گاهی نیز متخصص ارتودنسی در هر جلسه درمانی آنها را جابجا می‌کند توجه به توصیه‌های پزشک درمانگر برای رسیدن به بهترین نتیجه بسیار لازم است. در نهایت کش ارتودنسی یکی از مهم‌ ترین ابزارهای کمکی در درمان ارتودنسی است که نقش مؤثری در اصلاح موقعیت دندان‌ها، هماهنگی فک‌ها و رسیدن به یک بایت استاندارد دارد.

چگونه زمان ارتودنسی را کاهش دهیم؟ +8 راه حل واقعی

کاهش زمان ارتودنسی به عواملی مانند شدت ناهنجاری، سن بیمار و مهم‌تر از همه میزان همکاری او بستگی دارد، اما با رعایت دقیق بهداشت، حضور منظم در جلسات تنظیم و استفاده صحیح از کش‌ها و ابزارهای کمکی می‌توان روند درمان را سریع‌تر و مؤثرتر کرد. برخی تکنولوژی‌های نوین مانند براکت‌های کم‌اصطکاک یا الاینرهای شفاف نیز در شرایط مناسب به کوتاه‌تر شدن دوره درمان کمک می‌کنند. عوامل تعیین‌ کننده طول درمان 1- شدت ناهنجاری: اصلی‌ترین عامل است. وقتی شدت بی‌نظمی‌ها زیاد است، ناهنجاری‌های فکی و استخوانی وجود دارد یا دندان‌های نهفته‌ای در استخوان‌های فک قرار گرفته‌اند، طول دوره‌ی درمان نیز افزایش پیدا می‌کند.2- سن بیمار: کودکان و نوجوانان به‌دلیل داشتن متابولیسم بدنی سریع‌تر، معمولاً درمان ارتودنسی را نیز سریع‌تر به نتیجه می‌رسانند.3- بیولوژی و تراکم استخوان: حرکت دندان‌ها در افراد مختلف با سرعت‌های متفاوتی انجام می‌شود و نمی‌توان از پیش همه چیز را تعیین کرد.4- داروهای خاص: داروهایی که توسط بیماران مصرف می‌گردند نیز از عوامل تعیین‌کننده‌ی سرعت حرکات دندانی هستند. انواعی از مسکن‌ها می‌توانند حرکات دندانی را کند کنند. چگونه زمان ارتودنسی را کاهش دهیم اولین نکته: رعایت دقیق بهداشت می‌باشد. باید بعد از هر بار غذا خوردن مسواک زده شود و حدود ۵ دقیقه طول بکشد. لثه‌های ملتهب، حرکات دندانی را کند کرده و گاهی باعث منحرف شدن دندان‌ها از مسیر حرکت می‌شوند. دومین نکته: استفاده منظم و صحیح از کش‌های ارتودنسی. این کش‌ها باید در زمان‌های مشخص و در جهت‌های معینی استفاده گردند. عدم استفاده از این کش‌ها می‌تواند حرکات دندانی را کند کرده و گاهی روند درمان را کاملاً منحرف نماید.این کش‌ها (الاستیک‌ها) باید تمام مدت شبانه‌روز در دهان بیمار قرار داشته باشند و فقط برای غذا خوردن و مسواک زدن از دهان خارج شوند. سومین نکته: پرهیز از غذاهای سفت. شکستن براکت‌ها، خم شدن سیم‌ها یا کنده شدن آن‌ها می‌تواند از عواملی باشد که طول دوره‌ی درمان را افزایش داده و گاهی متوقف کند. لذا از غذاهای سفت و سخت و عادت‌هایی همچون جویدن ناخن، قلم یا یخ خودداری کنید. چهارمین نکته: حضور منظم در جلسات معاینه توسط متخصص ارتودنسی می‌تواند سرعت درمان را بهبود ببخشد. روش های نوین کاهش زمان ارتودنسی امروزه انواعی از تکنولوژی‌های مدرن برای تسریع روند درمان ارتودنسی پیشنهاد می‌شود که گاهی قابل اجراست و می‌تواند زمان درمان را کوتاه کند. دلیل طولانی شدن ارتودنسی همکاری بیمار، اصلی‌ ترین عامل در سرعت بخشیدن به روند درمان ارتودنسی است. بیمارانی که مرتب براکت‌های خود را کنده یا سیم‌ها را از دهان خود خارج می‌کنند، روند درمان را با تأخیر مواجه کرده و زمان آن را طولانی می‌کنند.همچنین مشکلاتی نظیر پوسیدگی‌های دندانی، التهاب لثه یا تحلیل ریشه که بر اثر عدم رعایت بهداشت ایجاد می‌شوند، می‌توانند باعث توقف روند درمان ارتودنسی گردند. پس از اتمام دوره درمان نیز، استفاده از نگهدارنده‌ها (ریتینرها) طبق دستور متخصص بسیار ضروری است؛ چرا که در صورت عدم استفاده‌ی منظم از آن‌ها، احتمال بازگشت دندان‌ها به حالت قبل و نیاز به درمان مجدد ارتودنسی وجود خواهد داشت. در نهایت کاهش زمان ارتودنسی بیش از هر چیز به همکاری دقیق شما بستگی دارد. رعایت بهداشت، استفاده منظم از کش‌ها و ابزارهای تجویز شده، پرهیز از شکستن براکت‌ها و حضور منظم در جلسات، می‌تواند درمان را بدون آسیب و در کوتاه‌ترین زمان ممکن به نتیجه برساند. سوالات متداول

علت جلو آمدن دندان بعد از ارتودنسی +3 راهکار درمان قطعی

بعد از پایان درمان ارتودنسی، برخی بیماران متوجه جلو آمدن دندان بعد از ارتودنسی یا شیب دندان بعد از ارتودنسی می‌شوند که به آن «فلرینگ» گفته می‌شود. این پدیده معمولاً در درمان‌ های بدون کشیدن دندان و در فک‌های کوچک که فضای کافی برای همه دندان‌ها وجود ندارد رخ می‌دهد و گاهی ناشی از عادات مثل فشار زبان یا مکیدن انگشت است. خوشبختانه با روش‌هایی مانند تراش بین‌دندانی، ریتینر شفاف یا در برخی موارد کشیدن دندان، می‌توان دندان‌ها را به موقعیت مناسب برگرداند. علت جلو زدگی دندان بعد از ارتودنسی جلوزدگی دندان بعد از برداشتن براکت ها عادی است؟ گاها در پایان درمان ارتودنسی، خصوصاً در مواردی که دندانی از قوس فکی کشیده نشده است، کمی بیرون‌زدگی دندان دیده می‌شود. تغییر زاویه دندان‌ها در روش‌های درمانی بدون کشیدن معمولاً غیرممکن است. اما اگر در پایان درمان لب‌ها به سختی بسته می‌شوند یا زاویه دندان‌ها خیلی زیاد شیب دارد، میتوان درمان اصلاحی انجام داد. البته از آنجایی که تمامی آن‌ها صاف و مرتب در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند ممکن است باعث ایجاد توهم بیرون‌زدگی دندانی شود. این در حالی است که در نمای نیم‌رخ دندان‌ها به صورت کاملاً عمود هستند و در موقعیت مناسبی قرار گرفته‌اند روش درمان شیب دندان بعد از ارتودنسی چقدر طول میکشد جلو آمدن دندان بعد از ارتودنسی اصلاح شود؟ بستگی به روش اصلاحی دارد که توسط متخصص ارتودنسی به کار گرفته می‌شود. درمان‌های تراش بین‌دندانی، استریپینگ یا IPR معمولاً خیلی سریع‌تر جواب می‌دهد. این در حالی است که اگر تصمیم به کشیدن دندان و عقب بردن دندان‌ها داشته باشیم، گاهاً ممکن است تا چند ماه طول بکشد. نقش نگهدارنده در جلوگیری از فلر دندان بعد از پایان درمان ارتودنسی، دندان‌ها به‌طور طبیعی تمایل دارند به موقعیت قبلی خود بازگردند؛ زیرا بافت‌های اطراف دندان، الیاف لثه و حتی فشار زبان هنوز به وضعیت جدید عادت نکرده‌اند. اگر در این مرحله از ریتینر استفاده نشود، همین فشارهای طبیعی می‌توانند به‌تدریج باعث تغییر زاویه و شیب دندان‌ها شده و حتی زمینه ایجاد فلرینگ یا جلوآمدگی مجدد را فراهم کنند. استفاده منظم و طبق دستور از نگهدارنده ثابت یا متحرک، به دندان‌ها فرصت می‌دهد در موقعیت صحیح تثبیت شوند و نتیجه درمان ارتودنسی برای سال‌ها حفظ شود. بیشتر بخوانید: نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر چیست؟ درنهایت جلو آمدن دندان بعد از ارتودنسی یا شیب دندان بعد از ارتودنسی که اصطلاحاً فلرینگ نامیده می‌شود، در پایان درمان اغلب نتیجه ایجاد یک درمان ارتودنسی بدون کشیدن در فک کوچکی است که بی‌نظمی زیادی داشته است. در این‌گونه موارد کمی بیرون‌زدگی دندان دیده می‌شود که با تراش‌های بین‌دندانی و یا در نهایت کشیدن دو یا چهار دندان دائمی اصلاح می‌شود. سوالات متداول

تحلیل ریشه دندان در ارتودنسی؛ بررسی کامل علائم و راه های درمانی

تحلیل ریشه در ارتودنسی به معنای کوتاه‌شدن جزئی نوک ریشه دندان‌ها در طول درمان است که در اغلب موارد خفیف، بدون درد و کاملاً طبیعی محسوب می‌شود. این اتفاق معمولاً به دلیل واکنش بیولوژیک بدن به نیروهای ملایم ارتودنسی رخ می‌دهد و به‌ندرت باعث لقی یا از دست رفتن دندان می‌شود. در ادامه این مقاله، به دلایل، عوامل خطر، روش‌های پیشگیری و نحوه کنترل تحلیل ریشه در طول درمان ارتودنسی به‌طور کامل می‌پردازیم. علت تحلیل ریشه دندان در ارتودنسی 1- عوامل بیولوژیک: در دوران ارتودنسی، حرکات دندانی معمولاً توسط نیروهای بسیار مداوم و ملایمی ایجاد می‌گردد که باعث تحریک تحلیل استخوان و در نتیجه جابه‌جایی دندان‌ها می‌گردد. گاهی بدن انسان به اشتباه ممکن است بخش کوچکی از ریشه‌ی دندان را نیز تحلیل برده و به این ترتیب باعث تحلیل ریشه‌ی دندانی شود. 2- ژنتیک: مهم‌ترین عامل است. گاهی بعضی از افراد برای ایجاد چنین مسئله‌ای مستعد هستند؛ به عبارت دیگر، می‌توانند دچار تحلیل ریشه‌ی شدیدتری نسبت به افراد عادی گردند. 3- فشار زیاد و طول درمان: گاهی مواقع حرکات دندانی نیز بیشتر است و ممکن است میزان جابه‌جایی طولانی‌تری رخ دهد. 4- سابقه ضربه و بیماری: دندان‌هایی که در دوران کودکی دچار سانحه شده و ضربه خورده‌اند، معمولاً بسیار مستعد تحلیل ریشه هستند. وجود سابقه‌ی ضربه یا تروما به دندان‌ها، قبل از آغاز درمان ارتودنسی حتماً باید مورد توجه قرار گیرد. علائم تحلیل ریشه دندان در ارتودنسی چیست؟ اساسی‌ترین نکته‌ای که در مورد تحلیل ریشه وجود دارد این است که این مسئله کاملاً بدون علامت است. هیچ‌گونه دردی ندارد و حتی لقی دندان نیز ایجاد نمی‌کند؛ چرا که تحلیل ریشه در دوران ارتودنسی بسیار جزئی است و معمولاً در رادیوگرافی‌های دوره‌ای که تهیه می‌شود، به‌ندرت قابل تشخیص است در موارد بسیار معدودی، وقتی درمان ارتودنسی بسیار طولانی باشد و یا حرکات دندانی نیازمند جابه‌جایی‌های وسیعی در طول استخوان باشد، گاهی تحلیل ریشه‌ی شدیدتری رخ می‌دهد. در این‌گونه موارد، امکان لق‌ شدن جزئی دندان‌ها وجود دارد که تأکید می‌کنم به هیچ‌ وجه آسیب‌زا نبوده و منجر به از دست رفتن دندان نمی‌شود؛ همچنین پس از پایان درمان ارتودنسی، لقی دندان‌ها به راحتی بهبود می‌یابد. ارتودنسی ثابت یا متحرک؟ کدام کمتر تحلیل ریشه دارد؟ روش‌های ارتودنسی نامرئی که به‌وسیله‌ی پلاک‌های متعددی انجام می‌گردد، به‌علت اینکه نیروهای کنترل‌شده‌تری را ایجاد می‌کنند، تحلیل ریشه‌ی کمتری را به‌همراه خواهند داشت. این در حالی است که براکت‌های ثابت فلزی که نیروهای مداوم و ملایم بیشتری بر دندان‌ها وارد می‌کنند، گاهی باعث ایجاد تحلیل شدیدتری می‌گردند. خطرات تحلیل ریشه دندان در ارتودنسی اطمینان باید داشت که در دوران ارتودنسی، تقریباً تمامی تحلیل ریشه‌ها به هیچ وجه خطرناک نیست و در حد خفیف یا متوسط است؛ به گونه‌ای که طول دندان کمی کوتاه‌تر می‌شود، اما به هیچ وجه باعث آسیب درازمدت یا از دست رفتن دندان نمی‌گردد. تنها در افراد معدودی ممکن است تحلیل ریشه‌ی شدیدی رخ دهد که بیشتر به دلایل ژنتیکی است و گاهی [در موارد بسیار نادر] ممکن است باعث از دست رفتن دندان گردد. درمان تحلیل ریشه در ارتودنسی جلوگیری از تحلیل ریشه ارتودنسی با مراجعه مرتب به مطب متخصص ارتودنسی و همچنین انجام رادیوگرافی‌های دوره‌ای (تقریباً هر شش ماه یک‌بار) و نیز رعایت بهداشت دهان و پرهیز از خوردن غذاهای سفت که باعث کنده شدن براکت‌ها و طولانی شدن دوره‌ی درمان می‌گردد، می‌تواند به متخصص ارتودنسی برای جلوگیری از ایجاد تحلیل ریشه کمک کند.از سوی دیگر، اگر سابقه‌ی ضربه یا تروما به دندان‌ها وجود دارد، حتماً باید به متخصص بیان شود تا نیروهای ملایم‌تری به دندان‌های آسیب‌دیده وارد گردد تا از بروز مشکلات جدی‌تر جلوگیری شود. در نهایت تحلیل ریشه در ارتودنسی در اغلب موارد خفیف، بدون علامت و کاملاً قابل‌کنترل است و به‌ندرت مشکلی جدی برای دندان‌ها ایجاد می‌کند. با انتخاب طرح درمان اصولی، اعمال نیروهای ملایم، بررسی‌های رادیوگرافی منظم و همکاری دقیق بیمار، می‌توان احتمال بروز موارد شدید را به حداقل رساند. بنابراین اگر درمان شما تحت نظر متخصص و با پیگیری منظم انجام شود، می‌توانید با اطمینان خاطر مسیر اصلاح لبخند خود را ادامه دهید. سوالات متداول

ارتودنسی رنگی چیست؟ معرفی بهترین رنگ‌ها + هزینه و نکات مهم انتخاب

ارتودنسی رنگی نوعی ارتودنسی ثابت است که در آن از کش‌های رنگی روی براکت‌ ها استفاده می‌شود و بیمار می‌تواند در هر جلسه، رنگ دلخواه خود را انتخاب کند. این رنگ‌ها فقط ظاهر درمان را شادتر و جذاب‌تر می‌کنند و هیچ تأثیری بر سرعت یا نتیجه درمان ندارند. در ادامه مقاله، بهترین رنگ برای سفیدتر دیده شدن دندان‌ها، انتخاب بر اساس رنگ پوست و نکات مهم هزینه و تعویض رنگ را کامل توضیح داده‌ایم. چه رنگ کش ارتودنسی دندان را سفید تر نشان میدهد؟ از آنجا که دندان‌ها سفید رنگ هستند، رنگ‌ های تیره‌ای همچون سورمه‌ای، بنفش تیره، آبی نفتی یا سبز تیره می‌تواند دندان‌ها را سفیدتر نشان داده و به عنوان بهترین رنگ انتخابی برای درمان، برای کش‌های ارتودنسی هستند. از سوی دیگر رنگ‌هایی همچون سفید یا زرد می‌تواند باعث شده که دندان‌ها را کدر تر نشان داده و شبیه جرم دندانی به نظر بیاید. از این رو رنگ‌های روشن‌تر همچون سفید و زرد چندان توصیه نمی‌شود. انتخاب رنگ کش ارتودنسی بر اساس تناژ پوستی پوست‌های روشن و سفید رنگ: معمولاً رنگ‌های سرد و ملایم را بیشتر می‌پسندند. آبی آسمانی، صورتی ملیح یا یاسی نقره‌ای که معمولاً استفاده می‌کند، برای بیمارانی با پوست روشن و سفید بسیار مناسب است. پوست‌های سبزه و تیره‌ رنگ: رنگ‌های گرم و جیغ همچون فسفری، فیروزه‌ای، رنگ ارتودنسی بنفش یا نارنجی را بهتر جلوه می‌دهند. از این رو می‌توان گفت، تناژ پوستی می‌تواند در انتخاب رنگ ارتودنسی بسیار مؤثر باشد. کش ارتودنسی چه رنگی بزارم بسیاری از مراجعین به مطب ارتودنسی، مناسبت‌های مختلفی را برای انتخاب رنگ‌های ارتودنسی خود انتخاب می‌کنند. مثلاً برای یلدا یا کریسمس از کش‌های قرمز و سبز رنگ و مناسبت‌ هایی همچون هالوین یا پاییزها از نارنجی و مشکی استفاده می‌نمایند. گاهاً پسرها در انتخاب رنگ‌های کش ارتودنسی خود، رنگ قرمز یا آبی را به عنوان تیم ورزشی مورد علاقه خود انتخاب می‌کنند و گاهاً نوجوانان، لباس‌های خود را با رنگ کش ارتودنسی تنظیم نمایند. در تمامی این موارد، انتخاب رنگ کش ارتودنسی می‌تواند متناسب با نظر و خواست بیمار انجام شود. رنگ مشکی به عنوان کش ارتودنسی گاهاً مورد توجه قرار می‌گیرد. هرچند که ممکن است شبیه پوسیدگی‌های جزئی روی سطوح دندان دیده شوند، اما چون کنتراست خوبی ایجاد می‌کنند، سفیدی دندان را نیز بیشتر نشان می‌دهند رنگ های ارتودنسی دندان رنگ ارتودنسی دخترانه : رنگ کش های صورتی، بنفش، فیروزه‌ای، سرخابی از پرطرفدارترین رنگ ها بین خانم ها میباشد. رنگ های ارتودنسی دندان پسرانه: رنگ های آبی کاربنی، سبز تیره، قرمز، نارنجی بیشتر توسط آقایون استفاده میشود. بهترین رنگ برای کش ارتودنسی بزرگسالان: رنگ های ممنوعه در کش ارتودنسی انواعی از رنگ‌ها نیز وجود دارند که هرچند در مطب ارتودنسی هستند، اما پیشنهاد می‌شود که انتخاب نکنید. رنگ سبز تیره یا قهوه‌ای از جمله رنگ‌هایی هستند که شبیه تکه‌های غذا بر روی دندان‌ها جلوه می‌کنند و چندان طرفدار ندارند. رنگ‌های سفید و شفاف خیلی سریع زرد شده و شبیه بهداشت بد دندانی می‌گردند. و از سوی دیگر، استفاده کردن از کش‌های شفاف، بلافاصله توسط چای و قهوه تغییر رنگ داده و زردی زیادی را نشان می‌دهند. ظاهر کثیفی برای دندان‌ها ایجاد می‌کنند. هزینه ارتودنسی رنگی در مورد باید توضیح داد که هزینه‌های رنگی هیچ فرقی با بقیه کش‌های ارتودنسی ندارد و فقط لازم است رنگ مورد علاقه خود را به متخصص ارتودنسی اظهار کرده تا او در طول دوره درمان از آن استفاده نماید. در نهایت در جواب اینکه ارتودنسی رنگی چیست باید گفت انتخاب رنگ کش ارتودنسی کاملاً سلیقه‌ای است اما اگر آگاهانه انجام شود می‌تواند دندان‌ها را سفیدتر نشان دهد و لبخند شما را جذاب‌تر کند. رنگ‌های تیره معمولاً ظاهر روشن‌تری به دندان‌ها می‌دهند، در حالی که برخی رنگ‌های روشن یا شفاف ممکن است سریع تغییر رنگ دهند. خوشبختانه این انتخاب هیچ هزینه اضافه یا تأثیری بر روند درمان ندارد و شما می‌توانید در هر جلسه مراجعه، رنگ دلخواهتان را تغییر دهید و با خیال راحت از لبخندتان لذت ببرید. سوالات متداول

تحلیل لثه در ارتودنسی؛ واقعیت یا شایعه؟

تحلیل لثه در ارتودنسی به معنای عقب‌نشینی لثه و نمایان شدن ریشه دندان‌هاست که معمولاً به دلیل بهداشت ضعیف اطراف براکت‌ها، فشار نامناسب دندانی، نازکی ژنتیکی لثه یا مسواک‌زدن خشن ایجاد می‌شود. علائمی مثل حساسیت به سرما و گرما، بلندتر دیده شدن دندان‌ها، مثلث‌های سیاه بین دندان‌ها و خونریزی لثه از هشدارهای مهم آن هستند. این عارضه برگشت‌پذیر نیست اما با تشخیص به‌موقع، اصلاح نیروهای ارتودنسی و رعایت دقیق بهداشت می‌توان جلوی پیشرفت آن را گرفت؛ در ادامه مقاله، علل، پیشگیری و روش‌های درمان را کامل‌تر بخوانید. علت تحلیل لثه در ارتودنسی ۱. بهداشت ضعیف و پلاک: اصلی‌ترین عامل تحلیل لثه در دوره درمان ارتودنسی، بهداشت ضعیف و تجمع پلاک‌های میکروبی است. اگر میکروب‌ها در طول دوره درمان در اطراف براکت‌ها حضور داشته باشند، با ایجاد التهاب موجب تحلیل لثه می‌شوند. ۲. حرکت دندان به خارج از استخوان : گاهی حرکات دندانی به سمت خارج استخوان، باعث ایجاد تحلیل لثه می‌گردد که تحت عنوان (Dehiscence) یا پارگی لثه نامیده می‌شود و از جمله مواردی است که در حین درمان ارتودنسی پیش می‌آید. ۳. نازک بودن لثه: مسلماً نازک بودن بیش از حد لثه‌ها از عواملی است که می‌تواند حرکات دندانی را سخت‌تر کرده و گاهی باعث تحلیل لثه شود. ژنتیک و ارث از عواملی هستند که باعث لثه‌ی نازک و مستعد شدن بیمار به تحلیل لثه می‌گردند. ۴. مسواک زدن خشن: گاهی در دوران درمان ارتودنسی، بیماران خیلی سخت و خشن مسواک می‌زنند؛ به‌عبارت دیگر، به‌جای تمیز کردن دندان‌ها با مسواک، به لثه‌ها آسیب می‌زنند و آن‌ها را زخمی می‌کنند. در این موارد نیز تحلیل لثه شایع است ۵. التهاب کاذب: گاهی لثه اول ورم داشته (به خاطر جرم) و وقتی تمیز می‌شود و ورم می‌خوابد، بیمار فکر می‌کند لثه تحلیل رفته، در حالی که این سایز واقعی لثه بوده است. علائم هشداردهنده تحلیل لثه  آیا تحلیل لثه ارتودنسی برگشت ‌پذیر است خیر؛ لثه‌های آسیب‌دیده حتی با رعایت شدید بهداشت، به‌هیچ‌ وجه به حالت اول بازنمی‌گردند. به‌عبارت دیگر، لثه‌ها مثل مو نیستند که دوباره رشد کنند؛ ولی می‌توان با برطرف کردن عامل ایجاد تحلیل لثه، جلوی پیشرفت آن را گرفت و در موارد زیبایی، از عمل پیوند لثه نیز استفاده کرد. اگر تحلیل لثه در زمان ارتودنسی رخ داد چه کنیم؟ گام اول: مراجعه فوری به متخصص ارتودنسی است تا شاید جهت و مقدار نیروهای واردشده را تغییر دهد.  گام دوم: مسواک و روش آن باید اصلاح شود و حتماً اصول بهداشتی رعایت گردد استفاده از مسواک نرم یا Soft). گام سوم: جرم‌گیری‌های حرفه‌ای در هر شش ماه در مطب متخصص ارتودنسی نیز می‌تواند عامل میکروبی را حذف کرده و شدت التهاب لثه و تحلیل را کاهش دهد درمان نهایی (بعد از ارتودنسی): اگر بعد از پایان درمان ارتودنسی میزان تحلیل لثه زیاد باشد، می‌توان از انواع پیوندهای لثه‌ای استفاده کرد. جلوگیری از تحلیل لثه در اثر ارتودنسی اصلی‌ترین راه برای جلوگیری از تحلیل لثه، رعایت بهداشت است. انواع مسواک‌های مخصوص ارتودنسی، مسواک‌های بین‌دندانی و همچنین نخ‌های بین‌دندانی می‌توانند با حذف میکروب‌ها از تحلیل لثه جلوگیری کنند. چکاپ‌های منظم ماهیانه در مطب ارتودنسی نیز حتماً باید انجام شود. متخصص ارتودنسی وظیفه دارد تا نیروهای بسیار مداوم و ملایم و در جهت‌های مشخصی را به دندان‌ها وارد کند تا از آسیب به لثه‌ها جلوگیری نماید. در نهایت اینکه در هنگام آغاز درمان ارتودنسی، گاهی نازک بودن لثه باعث می‌شود تا مشاوره با یک متخصص لثه انجام شده و در صورت لزوم، پیوند لثه انجام گردد در نهایت  تحلیل لثه در ارتودنسی یک عارضه قابل پیشگیری و قابل‌کنترل است، نه یک پیامد اجتناب‌ناپذیر. اگر بهداشت دهان به‌درستی رعایت شود، نیروهای ارتودنسی به‌صورت اصولی و ملایم تنظیم شوند و معاینات منظم انجام گیرد، احتمال بروز یا پیشرفت آن به حداقل می‌رسد. نکته مهم این است که تحلیل لثه برگشت‌پذیر نیست؛ بنابراین مشاهده علائمی مثل حساسیت، خونریزی یا بلندتر دیده شدن دندان‌ها باید جدی گرفته شود تا با اقدام به‌موقع، از آسیب‌های بیشتر جلوگیری شود و در صورت نیاز، درمان‌های تکمیلی مانند پیوند لثه انجام گیرد. سوالات متداول

موم ارتودنسی چیست؟ زمان و نحوه استفاده از وکس ارتودنسی

موم ارتودنسی یک ماده نرم و بی‌خطر است که روی براکت‌ها و سیم‌های تیز قرار می‌گیرد تا از زخم و درد داخل دهان جلوگیری کند. با استفاده صحیح، می‌توانید ناراحتی ناشی از تماس سیم‌ها با لثه، گونه یا لب را کاهش دهید و حتی هنگام غذا خوردن یا خواب، راحت‌تر باشید. برای یادگیری نحوه استفاده درست و نکات بهداشتی، ادامه مقاله را مطالعه کنید. مواد تشکیل دهنده موم ارتودنسی موم ارتودنسی از انواعی از مواد پلاستیکی ساخته می‌شود که به‌راحتی فرم گرفته و روی سیم‌های آزاردهنده قرار می‌گیرند. نکته بسیار مهم این است که آن‌ها کاملاً طبیعی و غیرسمی هستند و حتی گاهی طعم‌های مختلفی نیز به آن‌ها اضافه شده است. چنانچه به‌صورت اتفاقی توسط درمان‌جو خورده شود، هیچ‌گونه مشکلی ایجاد نکرده و باعث بیماری نمی‌گردد. چه زمانی باید از موم‌های ارتودنسی استفاده کنیم؟ موارد فوق همگی از مواردی هستند که می‌توانند لزوم استفاده از موم ارتودنسی را برای راحت‌تر شدن بیمار نشان دهند. نحوه استفاده از موم ارتودنسی 1- ابتدا دست‌های خود را بشویید تا از هرگونه عفونت بر روی زخم‌های دهانی جلوگیری کنید 2-لازم است مسواک بزنید تا تمامی خرده‌های غذایی را از روی سیم‌ها و براکت‌ها پاک کنید. 3-سپس لازم است با یک دستمال کوچک، براکت‌ها را تمیز و خشک کنید؛ چرا که موم بر روی براکت‌های خیس یا سیم‌های آغشته به بزاق نمی‌چسبد. 4-در نهایت موم را کمی با دست خود نرم کرده تا خاصیت چسبندگی پیدا کند و دقیقاً بر روی ناحیه تیز و آزاردهنده بچسبانید. نکته: استفاده از موم‌های ارتودنسی در حین غذا خوردن، باعث می‌شود تا زخم‌ها آرام گرفته و غذا خوردن آسان شود. نکته مهم این است که اگر حین غذا خوردن موم را قورت دهید، هیچ‌گونه مشکلی برای شما ایجاد نخواهد شد و باعث بیماری یا مسمومیت نمی‌شود. بیشتر بخوانید: نحوه مسواک زدن در ارتودنسی اشتباهات متداول هنگام استفاده از موم ارتودنسی مشکل چه اتفاقی می‌افتد راه حل ساده تمیز نکردن محل قبل از استفاده موم کمتر می‌چسبد و باکتری‌ها جمع می‌شوند قبل از قرار دادن موم، دندان‌ها و براکت‌ها را مسواک بزنید خشک نکردن سطح موم خوب نمی‌چسبد و اثر محافظتی کم می‌شود سطح براکت یا سیم را با گاز خشک کنید؛ در صورت تحریک، می‌توانید با آب نمک رقیق شستشو دهید استفاده بیش از حد موم ممکن است حرف زدن و جویدن سخت شود و خطر پوسیدگی افزایش یابد فقط مقدار کمی مثل یک دانه برنج روی هر براکت قرار دهید؛ موم را فقط روی سیم یا براکت تیز بگذارید تعویض نکردن موم به موقع پلاک تجمع پیدا می‌کند و اثر محافظتی کم می‌شود هر ۱۲ ساعت یا بعد از هر وعده غذایی موم را تعویض کنید؛ اگر موم تغییر رنگ داد، فوراً جایگزین کنید نگهداری طولانی مدت موم محیطی مناسب برای رشد باکتری‌ها ایجاد می‌شود موم قدیمی را بردارید و قبل از خواب، پس از تمیز کردن کامل دهان، موم تازه استفاده کنید موم‌ های ارتودنسی به علت خاصیت چسبندگی می‌توانند باعث گیر میکروب‌ها شوند. از این رو بهتر است روزی چند بار و بعد از هر بار غذا خوردن عوض شده و یک موم تازه و تمیز، با رعایت اصولی که گفته شد، بر روی سیم‌ها و براکت‌ها قرار بگیرد. موم ارتودنسی از کجا بخرم موم ارتودنسی را می‌توانید از داروخانه‌ها، کلینیک دندانپزشکی، فروشگاه‌های آنلاین تخصصی و سایت‌های عمومی مثل دیجی‌کالا تهیه کنید. برای اطمینان از کیفیت و اصالت، بهتر است از برندهای معتبر مانند کانفیدنت استفاده کنید و در صورت امکان، موم مناسب را از دندانپزشک خود بخواهید. جایگزین موم ارتودنسی در مواردی که دسترسی به موم‌ های ارتودنسی وجود ندارد، می‌توانید از موم شمع استفاده کنید. یک پارافین ساده، بدون عطر، بو یا رنگ که بر روی سیم یا براکت آزاردهنده قرار می‌گیرد. اگر به شمع دسترسی ندارید نیز می‌توانید از آدامس‌های جویده‌شده استفاده کنید. یک تکه دستمال خیس نیز می‌تواند به‌راحتی برای مدت کوتاهی بر روی سیم‌ها یا براکت‌های جداشده قرار گرفته و باعث شود که آزاردهندگی آن‌ها کاهش پیدا کند. در نهایت موم ارتودنسی ساده و مؤثرترین راه برای کاهش درد و ناراحتی ناشی از سیم‌ ها و براکت‌های تیز است. با رعایت نکات بهداشتی، استفاده به اندازه و تعویض منظم موم، می‌توانید زخم‌ ها را آرام کنید و راحت‌تر غذا بخورید یا بخوابید. این نکات کوچک، تجربه درمان ارتودنسی شما را بسیار راحت‌تر و بدون درد می‌کند. سوالات متداول

نخ دندان ارتودنسی چیست؟ انواع، نحوه استفاده و تفاوت های آن

نخ دندان ارتودنسی نوعی نخ دندان تخصصی است که با طراحی ویژه، برای تمیز کردن دقیق اطراف براکت‌ها، سیم‌ها و زیر خط لثه در طول درمان ارتودنسی استفاده می‌شود و از تجمع غذا، پلاک، پوسیدگی و التهاب لثه جلوگیری می‌کند. این نخ‌ها معمولاً دارای یک سر سفت برای عبور آسان از زیر سیم و یک بخش نرم یا اسفنجی برای پاک‌سازی عمقی‌تر هستند. استفاده صحیح از نخ دندان ارتودنسی نقش مهمی در حفظ سلامت دهان و موفقیت نهایی درمان دارد؛ در ادامه مقاله با انواع و روش استفاده آن بیشتر آشنا شوید. انواع نخ دندان ارتودنسی 1-سوپر فلاس: شایع‌ ترین نخ دندان ارتودنسی است که در داروخانه وجود دارد و از سه بخش تشکیل میشود. کمی گران‌تر از نخ دندان معمولی‌اند، اما به‌راحتی می‌توانند تمام سطوح دندانی را تمیز کنند. 2-فلاس تریدر: نخ دندان معمولی به همراه یک سوزن پلاستیکی است که به‌راحتی می‌توان نخ دندان را به آن گره زده و از زیر سیم‌ها و براکت‌ها رد کرد. هرچند که فلاس تریدر ها اقتصادی و ارزان هستند، ولی گره زدن نخ به آن‌ها می‌تواند وقت‌گیر و کمی سخت باشد. 3-ارتودونتیک فلاس پیکس: گاهاً نیز می‌توان از چوب‌های کوچک مخصوص برای نخ دندان زدن استفاده کرد. این نخ دندان‌ها بسیار ساده هستند و فقط لازم است به‌وسیله کاربر برای تمیز کردن نواحی زیر سیم‌ها استفاده گردند. بسیار سریع هستند و توسط بیمار استفاده می‌شوند. 4-واتر فلاس یا واتر جت: گران‌قیمت هستند و هرگز جایگزین نخ دندان‌های ارتودنسی نیستند، اما می‌توانند در تمیز کردن سطوح دندانی و خصوصاً نواحی زیر لثه‌ای استفاده شوند. نوع نخ دندان ویژگی‌ها مزایا 1. فلاس ترید سوزن پلاستیکی که نخ دندان به آن گره زده میشود اقتصادی و ارزان 2. واتر فلاس و ایر فلاس ایر فلاس با جریان هوا و واتر فلاس با فشار آب به فواصل بین دندانی تمیز کردن سطح دندان و نواحی زیر لثه ای 3. نخ دندان سوپر فلاس شامل سه بخش: روکش پلاستیکی، ناحیه اسفنجی و نخ دندان معمولی حرکت راحت بین دندان‌ها و براکت‌ها، تمیز کردن باقی‌مانده مواد غذایی 4.فلاس پیکس چوب های کوچک مخصوص برای نخ دندان بسیار سریع تفاوت نخ دندان ارتودنسی با معمولی نخ دندان‌های معمولی نرم هستند، به‌راحتی خم می‌شوند و نمی‌توانند از زیر سیم‌ها عبور داده شوند. از سوی دیگر خاصیت تمیزکنندگی ندارند و ممکن است در حین گیر کردن به براکت‌ها یا سیم‌ها ریش‌ریش شوند. این در حالی است که نخ دندان ارتودنسی کمی سفت‌تر است، نواری‌شکل بوده و با داشتن موم مخصوص خود، به‌راحتی از بین دندان‌ها لیز خورده و سطوح مختلف را تمیز می‌کند. مورد مقایسه نخ دندان ارتودنسی نخ دندان معمولی ساختار نخ از چند رشته تشکیل شده و مقاوم‌تر است معمولاً یک رشته نازک دارد پوشش نخ اغلب به موم و فلوراید آغشته است تا بهتر تمیز کند پوشش خاصی ندارد عرض نخ پهن‌تر است و سطوح بیشتری را تمیز می‌کند نازک‌تر است کاربری کنار براکت‌ها به‌راحتی از بین براکت‌ها و سیم‌ها عبور می‌کند ممکن است گیر کند یا ریش‌ریش شود آیا ممکن است در حین استفاده از نخ دندان مخصوص ارتودنسی، به براکت‌ها آسیبی وارد شود، آن‌ها کنده شوند و یا باعث خونریزی لثه‌ها گردد؟ اصولاً بعد از آغاز درمان ارتودنسی، در هفته اول کمی التهاب لثه‌ها طبیعی است. در این موارد، استفاده کردن از نخ دندان ممکن است باعث خونریزی‌هایی شود و نباید باعث نگرانی درمان‌جو گردد. از سوی دیگر، در حین استفاده کردن از نخ دندان‌های مخصوص ارتودنسی نباید فشار زیادی به سیم‌ها و براکت‌ها وارد شود و یا عجله کرد. صرف وقت مناسب برای تمیز کردن تمام سطوح دندانی، مانع از آسیب به لثه‌ها یا کنده شدن براکت‌ها می‌گردد. بیشتر بخوانید: التهاب لثه در ارتودنسی نحوه نخ دندان کشیدن ارتودنسی بیشتر بخوانید: نحوه مسواک زدن در ارتودنسی اهمیت استفاده از نخ دندان دستگاه‌های ارتودنسی فضاهای زیادی برای گیر کردن مواد غذایی و تجمع پلاک ایجاد می‌کنند؛ جاهایی که معمولاً با مسواک به‌تنهایی تمیز نمی‌شوند. نخ دندان کمک می‌کند این پلاک‌ها و ذرات پنهان به‌راحتی پاک شوند و از پوسیدگی دندان جلوگیری شود. در نهایت نخ دندان ارتودنسی یکی از مهم‌ترین ابزارهای مراقبتی در طول درمان ارتودنسی است که به تمیز شدن دقیق اطراف براکت‌ها، سیم‌ها و زیر لثه کمک می‌کند. نواحی‌ که مسواک به‌تنهایی به آن‌ ها دسترسی ندارد. انتخاب نوع مناسب نخ دندان (مثل سوپر فلاس یا فلاس پیکس) و استفاده صحیح و منظم از آن، نقش زیادی در پیشگیری از پوسیدگی، التهاب لثه و آسیب‌های دندانی دارد و در نهایت باعث می‌شود نتیجه درمان ارتودنسی ماندگارتر و لبخند سالم‌تری داشته باشید. رعایت همین نکات ساده، تفاوت بزرگی در سلامت دهان و موفقیت درمان شما ایجاد می‌ کند. سوالات متداول

نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر چیست؟انواع، مدت استفاده و قیمت

نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر وسیله‌ای است که بعد از برداشتن براکت‌ها استفاده می‌شود تا دندان‌ها را در موقعیت جدیدشان ثابت نگه دارد و از برگشت آن‌ها جلوگیری کند. به دلیل «حافظه دندانی» و کشش الیاف لثه، استفاده منظم از ریتینر به‌ویژه در ۱۲ ماه اول برای حفظ نتیجه درمان کاملاً ضروری است. در ادامه مقاله، با انواع ریتینر، نحوه استفاده صحیح و مدت زمان لازم برای حفظ دائمی لبخند آشنا می‌شوید. انواع نگهدارنده ارتودنسی 1)نگهدارنده متحرک نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر اسیکس (Essix) یا شفاف که فقط لازم است به‌صورت شبانه استفاده گردد، باید در حدود دو سال و هر شب فقط برای خواب، مورد استفاده بیمار قرار گیرد تا نظم دندانی را حفظ کند همچنین استفاده از آن‌ها در طول روز ضروری نیست. 2)نگهدارنده هالی یا متحرک سیم دار بعضی از متخصصین ارتودنسی از نگهدارنده‌های متحرک سیم‌دار استفاده می‌کنند. استفاده از پلاک‌های هالی نیازمند یک برنامه‌ریزی دقیق است که به بیمار داده می‌شود. 3)سیم پشت دندانی معمولاً در طول دو تا پنج سال باید در این ناحیه قرار داشته باشند. از آنجا که دندان‌های فک پایین تحت تأثیر نیروی زبان و لب‌ها هستند، چه خوب است که این نگهدارنده‌ها که معمولاً آزاری ندارند و توسط بیمار حس نمی‌شوند، مادام‌ العمر در دهان بیمار قرار داشته باشند. اما باید هر شش ماه یک‌ بار توسط متخصص ارتودنسی بررسی شده و در صورت لزوم جرم‌گیری شود. مقایسه انواع نگهدارنده های ارتودنسی ویژگی نگهدارنده ثابت نگهدارنده متحرک هاولی نگهدارنده متحرک شفاف ظاهر کاملاً نامرئی (چسبیده به پشت دندان‌ها و غیرقابل مشاهده) سیم فلزی روی دندان‌های جلو تقریباً کاملاً نامرئی و شفاف نحوه استفاده به‌صورت دائمی در دهان فاز اول تمام‌وقت (۳–۶ ماه)، سپس شبانه فقط استفاده شبانه هنگام خواب مدت زمان توصیه‌شده معمولاً ۲ تا ۵ سال و ترجیحاً مادام‌العمر حداقل ۱ سال؛ کاهش تدریجی طبق نظر متخصص حدود ۲ سال، هر شب برای خواب بهداشت و مراقبت نیاز به دقت بالا و نخ دندان مخصوص دارد تمیز کردن نسبتاً آسان تمیز کردن آسان با مسواک نرم دوام بسیار بالا و مقاوم بالا و قابل تنظیم متوسط (در صورت بی‌احتیاطی ممکن است بشکند) همکاری بیمار عدم نیاز به همکاری بیمار نیازمند همکاری دقیق بیمار نیازمند همکاری کامل بیمار ریسک بازگشت درمان کمترین میزان متوسط (در صورت عدم استفاده صحیح) متوسط تا کم در صورت استفاده منظم چرا دندان‌ها بعد از پایان درمان ارتودنسی، نظم خود را حفظ نمی‌کنند و برمی‌گردند؟ بیشتر بخوانید: برگشت ارتودنسی | دلیل و راهای پیشگیری از آن نحوه تمیز کردن نگهدارنده‌های ارتودنسی تمیز نگه داشتن ریتینر نقش مهمی در سلامت دندان‌ها و ماندگاری نتیجه ارتودنسی دارد. نگهدارنده‌های شفاف و متحرک به‌راحتی تمیز می‌شوند، اما ریتینر ثابت پشت دندانی کمی دقت و زمان بیشتری نیاز دارد. تمیز کردن نگهدارنده شفاف و متحرک تمیز کردن ریتینر ثابت (سیم پشت دندان) اگرچه تمیز کردن سیم پشت دندان کمی زمان‌بر است، اما برای جلوگیری از پوسیدگی و جرم گرفتن دندان‌ها بسیار ضروری است. روزانه حداقل دو بار مسواک بزنید و مراحل زیر را انجام دهید: اگر به ابزارهای مخصوص دسترسی ندارید، همین مسواک و نخ دندان معمولی هم در صورت استفاده منظم، کاملاً کافی و مؤثر است. عوامل موثر بر طولانی شدن مدت زمان استفاده از نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر 1.سن بیمار: به‌عنوان اصلی‌ ترین عامل تعیین‌ کننده در حفظ نتیجه درمان مطرح است 2. شدت بی‌نظمی‌ های اولیه اگر دندان‌ها به شدت نامنظم بوده، چرخش داشته یا بین دندان‌ها فضا وجود داشته، بسیار مستعد بازگشت یا «ریلاپس» (Relapse) هستند و باید مدت زمان بسیار طولانی و گاهاً مادام‌العمر از نگهدارنده‌ها استفاده شود. از کجا بفهمیم که دندان‌ها در حال حرکت کردن هستند و هنوز احتیاج به نگهدارنده است؟ تست تنگی پلاک می‌تواند بسیار مؤثر باشد. چنانچه بیمار یک شب از پلاک‌های نگهدارنده متحرک خود استفاده نکند و فردا شب حین استفاده از پلاک‌ها احساس تنگی، فشار یا سختی کند، نشان‌دهنده حرکات کوچک دندانی است که در حال رخ دادن است و این، نیاز به استفاده طولانی‌مدت‌تری از نگهدارنده‌ها را نشان می‌دهد. عواقب زود کنار گذاشتن ریتینر نکته قابل توجه اینکه چنانچه بیمار از پلاک نگهدارنده فقط یک شب و برخلاف دستور متخصص استفاده نکند، دندان‌ها حرکات جزئی خواهند داشت که باعث می‌شود فیت یا مناسب بودن پلاک از بین برود و در شب‌ های بعدی مجدداً کمتر در جایگاه خود قرار بگیرد. گاهاً به‌هم‌ریختگی دندانی در حدی است که نیاز به یک درمان مجدد ارتودنسی است. قیمت نگهدارنده ارتودنسی قیمت نگهدارنده ارتودنسی شفاف و ثابت در مطب ما دریافت نمیشود. اما قیمت نگهدارنده ارتودنسی متحرک بسته به نوع درمان و هزینه های لابراتوری برای شما محاسبه خواهید. در نهایت نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر، مهم‌ترین عامل برای حفظ نتیجه درمان و جلوگیری از به‌هم‌ریختگی دوباره دندان‌ها بعد از برداشتن براکت‌هاست. با توجه به حافظه دندانی، فشار لب و زبان و افزایش سن، استفاده منظم و صحیح از ریتینر چه متحرک و چه ثابت به‌ویژه در سال اول، کاملاً ضروری است. انتخاب نوع مناسب نگهدارنده، رعایت بهداشت و پایبندی به برنامه‌ای که متخصص ارتودنسی تعیین می‌کند، تنها راه حفظ یک لبخند مرتب، سالم و ماندگار در بلندمدت است. سوالات متداول